تبلیغات
اعتقادی و مذهبی - زشت و زیبا در صحنه عاشورا

مرتبه
تاریخ : دوشنبه 3 آبان 1395

          یا دهر اف لك من خلیل             كم لك بالاشراق والأصیل


 عاشورا دارای دو چهره زیبا و زشت و در حقیقت ، عاشورا از دو زاویه قابل تفسیر و تحلیل می باشد
یك چهره عاشورا، زیبایی هاست كه در مسیر بین مكه تا كربلا و بیشتر در كربلا جلوه كرد و چهره دیگر آن ، زشت و بسیار و بسیار تلخ كه علاوه بر كربلا ، در كوفه و شام نیز به ظهور و بروز رسید ، آن جایی كه حضرت ابوالفضل (ع) با لب تشنه و در عین حال نگران ، وارد شریعه فرات می شود . عقل بر این داوری می كند كه اگر آب بنوشد ، راه را به خطا نرفته و عقلای عالم او را سرزنش نخواهند كرد ، بلكه مورد تحسین واقع خواهد شد كه با رفع تشنگی ، بیشتر می توانست بجنگد و زودتر آب را به خیمه ها و بچه های تشنه برساند ، اما وفاداری و عشق اقتضا كرد كه آب ننوشد و زیبایی های كربلا در تاریخ به ثبت برسد ، یا این كه حضرت زینب (س) به هنگام شهادت فرزندانش ، به دلیل این كه شاید امام حسین (ع) خجالت بكشد ، از خیمه بیرون نیامد و یا آن هنگام كه امام حسین (ع) و یاران اندكش در حالی كه از نوك شمشیرها خون می چكید و كربلا را وحشت فرا گرفته و نفس ها در سینه حبس شده بود ، به نماز ایستادند و نماز ظهر عاشورا در تاریخ مفهوم ماندگاری پیدا كرد و ده ها حادثه اتفاق نادر دیگر همچون شوخی و خوشحالی یاران امام حسین (ع) در شب عاشورا بعد از اطلاع از شهادت خویش و نماز شب حضرت زینب (س) در شب یازدهم ، آن هم نشسته ، اما با یك دنیا وحشت ، اضطراب ، غم و ناله افراد پیرامون ، یا جواب ردّ حضرت عباس (ع) به امان نامه شمر و ندامت حر و تصمیم قاطع زهیر بن قین و تعبیر « احلا من العسل » حضرت قاسم و صدها اتفاق بزرگ و كوچك و كوچك های بزرگ و همه این ها حاكی از چهره زیبای عاشورا است
چهره زشت و نازیبای كربلا را فراوان نوشته اند و غالباً گفته اند و در حقیقت ، موضوع بحث جدی تاریخ بوده است . به تعبیر امام صادق (ع)كه فرموده اند : « ان یوم الحسین اعظم مصیبه من جمیع الایام » . آن جایی كه دشمن با همه قساوت قلب در هوای گرم و طاقت فرسا ، آب فرات را به تصرف خویش در آورد و امام حسین (ع) و یارانش را از دسترسی به آب محروم كرد ، این عمل در چه قاموسی قابل تفسیر است ؟! در حالی كه حضرت علی (ع) در جنگ صفین ، زمانی كه آب شرب را تصرف و دسترسی دشمن به آب قطع شده بود ، دستور می دهد دسترسی آب را برای دشمن میسر سازند ، آن جایی كه طفل شش ماهه و بسیار نحیف ، اما نورانی امام (ع) در دامان پدر مورد حمله بی رحمانه دشمن واقع می شود ، آن هم با تیر سه شعبه كه با ویژگی هایش ، یك انسان بزرگ را از پای در می آورد و یا غارت لباس و هر آن چه با شهدا بود و همچنین تاختن وحشیانه اسب ها بر پیكر مقدس شهدای كربلا و یا به آتش كشیدن خیمه ها و تنها پناهگاه بچه های خردسال و در عین حال وحشت زده ، تشنه ، گرسنه ، خسته و غمگین و صدها نمونه از رفتار ددمنشانه دشمن، آن سوی سكه و چهره زشت حادثه كربلاست . حادثه عاشورا آن چنان تلخ و دردناك بوده است كه امام رضا (ع) فرموده اند : « ان یوم الحسین اقرح جفوننا و اسیل دموعنا فعلی مثل الحسین (ع) فلیبك الباكون ... » ( امالی صدوق ، ص 128
یعنی: « عاشورای حسین (ع) پلك های ما را مجروح و اشك های ما را روان ساخته ، بر كسی مانند حسین (ع) باید گریه كنندگان گریه كنند ... » 
همچنین در زیارت حضرت ولی عصر (عج) آمده است : « فلا ندبنك صباحاً و مساء و لا بكین لك بدل الدموع دما حسره علیك » . 
« صبح و شام برای تو گریه می كنم و از شدت افسوس ، به جای اشك ، خون گریه می كنم . » 
امام سجاد (ع) نیز فرموده است : « انا ابن من بكت علیه ملائكه السماء انا ابن من ناحت علیه الجن فی الارض و الطیر فی الهوی . » ( بحارالانوار ، جلد 45
« من فرزند كسی هستم كه فرشتگان آسمان بر او گریستند و جن در زمین و پرندگان در هوا بر او نوحه كردند . » 
همچنین امام حسن مجتبی (ع) فرموده اند : « لا یوم كیومك یا ابا عبدالله » ( بحارالانوار ، جلد 45
« ای ابا عبدا... هیچ روزی ( مصیبتی ) مانند روز ( مصیبت ) تو نخواهد بود . » 
این ها حاكی از آن است كه حادثه عاشورا متفاوت با خیلی از حوادث و اتفاقات تاریخ ، حتی نسبت به سایر ائمه معصومین (ع) بوده و چه بسا هیچ بیان و قلمی را توان ترسیم چهره تلخ و سوزناك عاشورا نبوده است
اما كنگره شعر عاشورایی به دنبال آن بود كه بتواند علاوه بر چهره سیاه و تلخ حادثه عاشورا ، چهره زیبا و زیبایی های حادثه عاشورا را نیز به نمایش در آورده و بر برجستگی های آن بیشتر تكیه كند ، اگر چه شاعران گرانقدر برای ماندگاری و زنده ماندن عاشورا  و آثار پیرامون آن تلاش ، تلاش زیادی را به كار گرفته و تحقیقاً از جمله كسانی كه برای انتقال فرهنگ و واقعیت های پنهان و پیدای حادثه مهم كربلا از دیر زمان تا زمان حاضر نقش موثری داشته اند ، شعرای مومن ، معتقد و با دانش كافی همچون دعبل خزائی ، هارون مكفوف ، كمیت و نیز شعرا و ادیبان دوران انقلاب اسلامی ایران بوده اند ، هر چند كه برخی از شعرای كم سواد به لحاظ سطحی نگری ، شاید نتوانستند به عمق واقعه دست پیدا كنند و واقعیت های قیام را به ظهور و بروز برسانند و بعضاً خساراتی را نیز به بار آورده و خرافات پیرایه های منفی را به این سرمایه ارزشمند وصله زده و ذهن بشریت را به جای اهداف عمیق قیام امام ، به عواطف بی محتوا تغییر داده و از اهمیت آن كاسته و زمینه سودجویی و فرصت طلبی انسان های سود جو را فراهم آوردند  ولیكن نقش مهم شعرای متعهد بر هیچ كس پوشیده نیست
              نه بقا كرد ستمگر ، نه به جا ماند ستم                                       
                                     ظالم از دست شد (برفت ) و پایه مظلوم به جاست           


ارسال توسط اسحاق علی مطهری
آرشیو مطالب
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

قالب وبلاگ