تبلیغات
اعتقادی و مذهبی - مقام انسان از دیدگاه مولانا

مرتبه
تاریخ : پنجشنبه 21 بهمن 1395
هرشرابی بنده این قد و خد     جمله مستان را بود بر تو حسد 
هیچ محتاج می گلگونه ای      ترك كن گلگونه، تو گلگونه ای
ای رخ چون زهره ات شمس الضحی
ای گدای رنگ تو گلگونه ها 
باده كه اندر خنب می جوشد نهان
ز اشتیاق روی تو جوشد چنان
 ای همه دریا، چه خواهی كرد، نم؟
وی همه هستی، چه می جویی عدم؟
ای مه تابان، چه خواهی كرد گرد؟ 
ای كه مه در پیش رویت روی زرد
تاج كرمناست بر فرق سرت
 طوق اعطیناك آویز برت

  مولانا در ستایش انسان می گوید: مقام انسان بس رفیع است. بی نیاز از هر عامل لذت بخش بیرونی است. فراتر از این حتی لذائذ بیرونی نشأت گرفته از انسان است. او می گوید: هر شرابی غلام این قد و صورت است. همه مستان بر انسان حسادت می ورزند. تو اصلا هیچ نیازی به شراب سرخ و می انگوری نداری. سرخاب را رها كن كه تو خود صورتی سرخ چون گل داری. هیچ نیازی به بزك های دنیایی نداری. ای كسی كه صورت زهره مانندت همچون آفتاب چاشتگاه است. ای كسی كه سرخاب ها از رنگ تو گدایی می كنند. شراب كه در پنهانی در خمره می جوشد از اشتیاق روی تو آن چنان می جوشد. ای انسانی كه تو خود همه دریایی، نم را می خواهی چه كار؟ ای كسی كه تماما وجودی، چرا به دنبال عدم و نیستی بر آمده ای؟ ای انسان، تو كه مظهر كامل حقی چرا اسیر عوارض سطحی و نمودهای بی بود دنیوی شده ای؟  ای ماه تابان، گرد و غبار را می خواهی چه كار؟ ای كه ماه تابان در برابر جمال تو شرمنده است. ای انسان، تو خود زیبا و محبوبی و كانون همه زیبایی ها هستی. چرا منت شراب را می كشی؟  تاج كرامت الهی بر تاركت نهاده شده است و گردن بند عطایایی ربانی بر سینه ات آویزان. - اشاره به مضمون آیه 7 سوره اسری است( لقد كرمنا بنی آدم) انسان را گرامی ساختیم. او در مصراع دوم، انسان كامل ستوده را در سیمای محمد صلی الله علیه و آله تصویر می كند كه پروردگار در سوره كوثر به او می فرماید: «انا اعطیناك الكوثر» مولانا حوض كوثر و آب های بهشتی را تعبیری برای معرفت حق می داند. ادامه دارد.


ارسال توسط اسحاق علی مطهری
آرشیو مطالب
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

قالب وبلاگ